Retro-Review: Lost In The Lowlands (1997)

By  |  0 Comments

Supergeeks.nl blaast wekelijks op zaterdag het stof van een oude klassieker voor een retro-review. Dit Lowlands-weekend de comic die Peter Pontiac in 1997 over zijn avonturen in de polder publiceerde.

LITLL01Begin dit jaar ontviel ons een van ‘s werelds meest rock ‘n roll tekenaars ooit. Peter Pontiac wist als geen ander de opwinding, het rebelse en de euforie van rockmuziek in zijn werk terug te brengen, waarbij hij de donkere kanten niet schuwde. In het autobiografische Lost In The Lowlands profileert Pontiac zichzelf echter allesbehalve rock ‘n roll.

Lost in The Lowlands is een weerslag van Pontiacs weekend op Lowlands in 1996. Hij was daar samen met collega Typex om in de tent van platenwinkel Concerto schilderwerk te verzorgen om daarmee de cd-verkoop te stuwen. De tekenaar was nooit eerder op het festival geweest en in de strip zien we door zijn ogen hoe de vierde editie van het festival bij Biddinghuizen zich voltrok. In 1997 gaf hij het verhaal in eigen beheer uit en was het op Lowlands voor 10 gulden te koop in de stand van muziekblad OOR, die toen nog heel prominent op het festival aanwezig was. De strip is uitgegeven op traditioneel comicformaat, met full color cover en het binnenwerk op geel papier.

Wat opvalt als je het door Pontiac geschetste plattegrondje in het boekwerkje ziet, is hoe relatief klein het terrein destijds nog was. Het ‘plein’ waar nu de kenmerkende entree met de fabriekspijpen is, was destijds nog een camping gesitueerd.
LITLL002

Anno 2015 is Lowlands vooral een hippe bedoening, met (relatief) schoon publiek, veel diversiteit op voedselgebied en met name een meer ‘mainstream’ publiek. In 1996 was het nog veel meer alternatief en door Pontiacs ogen lijkt het vanwege de hekken om d epoorten, het onfrisse publiek en de eetschuur die iets van ene gaarkeuken weg heeft bij vlagen wel op een vluchtelingenkamp.
LITLL03

Wel onder de indruk is de tekenaar van het muzikale op het terrein. In het boekje komen onder meer Type O Negative, Ice T, Ceasar en Tracy Bonham getekend terug. De meeste aandacht schenkt Pontiac echter aan de dragende gospelbluesrock van 16 Horsepower. In dat segment geeft hij ook exact weer wat Lowlands al jaren zo leuk maakt. je loopt over het terrein, hoort iets moois uit een tent komen en ontdekt binnen iets wat je vooraf niet had verwacht.
LITLL04

Uiteraard zijn er op Lowlands ook de headliners. In 1996 is Garbage daar een van en het is bij de mannelijke bezoekers met name boegbeeld Shirley Manson die als alternatieve popgodin hét sekssymbool van dat jaar is. Pontiac tekent haar ook als zodanig.
LITLL05

En zo staat het boekje vol met semi-psychedelische tekeningen, die de avonturen van de tekenaar op het terrein in beeld brengen. Je moet van zijn stijl houden, maar op het gebied van het in beeld brengen van muziek (artiesten/evenementen) was Pontiac de allergrootste. Als je in de juiste stemming bent, hoor je tijdens het lezen de muziek, ruik je het zweet en het bier en voel je de onrust van en festivalweekend in al je poriën. Dat is heel erg knap. Dit boekje schijnt voor verzamelaars een hebbeding te zijn, dat nog maar lastig te vinden is. Wil je het toch in je collectie, het staat (weliswaar inhoudelijk licht aangepast) ook in het overzichtswerk Pontiac Review #7, dat in 2004 verscheen. Zeker in een weekend als dit (en nog meer als je er bij was en aan het legendarische sinaasappelgevecht hebt meegedaan), een absolute leestip. ****

Reacties

Reacties