Recensie: Teenage Mutant Ninja Turtles (2014)

By  |  6 Comments

Een van de meest besproken stripverfilmingen van dit jaar is die van Teenage Mutant Ninja Turtles. Zowel de producent als de regisseur en zelfs de cast werden fel bekritiseerd. Nu de film er is, kunnen we oordelen of die zorgen terecht waren.

De speelfilm van producent Michael Bay (Transformers, Armageddon) en regisseur Jonathan Liebesman (Wrath Of The Titans) is gebaseerd op de gelijknamige strip van Kevin Eastman en Peter Laird uit 1984 en eigenlijk nog wel meer op het eerste seizoen van de succesvolle tekenfilmserie uit 1987 en de eerste verfilming uit 1990. Scriptschrijvers Josh Appelbaum, André Nemec en Evan Daugherty voegen tevens nieuwe elementen toe.

Het avontuur begint wanneer verslaggeefster April O’Neil (Megan Fox) zich verdiept in een golf van criminaliteit veroorzaakt door de mysterieuze terreurorganisatie Foot Clan. Cameraman Vernon Fenwick (Will Arnett) noch hoofdredactrice Bernadette Thompson (Whoopi Goldberg) nemen haar serieus wanneer ze terugkeert met schamel bewijs dat een anonieme ‘burgerwacht’ een diefstal van de clan heeft verijdeld.

Uiteindelijk ontdekt ze dat de gemuteerde schildpadden Michelangelo (Noel Fisher), Leonardo (Pete Ploszek), Raphael (Alan Ritchson) en Donatello (Jeremy Howard) de Foot Clan bestrijden. Ze blijkt de Turtles en hun leermeester Splinter (Danny Woodburn) nog te kennen uit haar jeugd, want O’Neils vader was wetenschapper bij chemiebedrijf Sacks Industries. Hij en zijn werkpartner Eric Sacks (William Fichtner) injecteerden de beestjes met een mutagen.

Gifaanval
Sacks hangt het verhaal op dat hij opgroeide in Japan, waar een fabel over de pestepidemie hem inspireerde het mutagen te bereiden. Echter, Sacks wilde samen met zijn compagnon Shredder (Tohoru Masamune) het mutagen verkopen aan de overheid na een geplande gifaanval op New York City. Toen professor O’Neil van de plannen leerde, stichtte hij brand in het laboratorium. April redde die beestjes, die in het riool verdwenen.

Trailer Teenage Mutant Ninja Turtles (2014):

Zodra Shredder en Sacks in aanraking komen met de gemuteerde proefdieren, voeren ze hun plan van vijftien jaar daarvoor alsnog uit. Het is een wankel plot, al is het nieuwe achtergrondverhaal van de Turtles en April grotendeels afgeleid van die uit de huidige stripserie van IDW Comics. Het voornaamste verschil is dat Baxter Stockman wordt verruild voor Eric Sacks en dat het chemiebedrijf daar TCRI heet.

Bovendien is Sacks de echte slechterik van deze film. Aanvankelijk is hij nog een sympathieke wetenschapper, maar van het ene op het andere moment blijkt hij een doortrapte, geldbeluste moordenaar. Shredder zou zijn surrogaatvader zijn geweest, al oogt de naar zijn Nickelodeon-evenknie gemodelleerde clanleider veel jonger. Het wordt nergens echt duidelijk wat nu precies de motivaties van deze Shredder zijn.

Mythologie
Dat komt mede omdat Liebesman een belangrijk deel van de Turtles-mythologie over het hoofd ziet. Ondanks eerdere berichten is Shredder wel degelijk van Japanse afkomst, maar het is niet bekend of zijn eigenlijke identiteit Oroku Saki is (zoals in alle andere versies) en hoe de Foot Clan is ontstaan. De rivaliteit met Hamato Yoshi (in andere media het baasje van rat Splinter óf Splinter zelf) komt hier niet eens voor.

De vormgevers hebben ervoor gekozen om zowel de Turtles als Splinter een hyperrealistisch uiterlijk te geven. Vanwege de karakteristieke grimassen wen je daar bij de vier schildpadbroers best snel aan (als je eenmaal geaccepteerd hebt dat ze in deze film neuzen en lippen hebben), al lijkt Splinter in niks op de sympathieke en knuffelbare rat uit Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret Of The Ooze.

Het uiterlijk van de Turtles is in feite een compilatie van eerdere incarnaties. Vooral de artistieke interpretatie van Mike Zulli in het driedelige stripverhaal Soul’s Winter lijkt van grote invloed te zijn geweest. De kleding, voor zover we daarvan kunnen spreken, lijkt veel op de outfits uit de televisieserie Ninja Turtles: The Next Mutation. De karaktereigenschappen zijn bewaard gebleven en voor iedereen herkenbaar.

Acteerprestaties
Ondanks haar gelimiteerde acteerprestaties brengt Megan Fox het er niet onaardig van af als April O’Neil. Er was vooraf kritiek op haar casting als reporter, maar April was nooit het meest diepzinnige of uitbundige karakter uit de franchise. April bood juist altijd enige balans in een wereld vol mutanten, ninja’s, robots en buitenaardse wezens. Soms vervulde ze zelfs een moederrol, zoals Judith Hoag in 1990 deed.

De interpretatie van Fox lijkt het meest op eerdere tekenfilmversies, waarin April een sterke, ambitieuze en nieuwsgierige jonge vrouw was (hoewel ze vaak gered moest worden, want dat schijnt te horen bij vrouwen in tekenfilms). Hier wordt ze vooral als lustobject behandeld. Fenwick probeert haar continu te versieren en Mikey maakt seksistische opmerkingen als “I can tell she’s sexy, because my shell just got tighter”.

De bijrollen zijn van wisselende kwaliteit. Aprils baas Burne Thompson verandert voor de film van geslacht. Goldberg is uitstekend voor de rol van sceptische en strenge hoofdredactrice. Vanwege zijn sneue geflirt met April is Vernon in de film niet half zo arrogant als in de tekenfilm. Dan is er nog Karai (Minae Noji). De anders zo uitgekookte dochter van Shredder is nu niet meer dan het sloofje van de baas.

Nagebootst
De filmmakers zijn zich duidelijk erg bewust van de ruime historie van de Ninja Turtles en wie goed oplet, herkent tientallen referenties naar eerdere films, strips en series. Het gaat zelfs zover dat sommige scènes uit de film uit 1990 door Liebesman en consorten nagebootst worden. Desondanks zijn de schrijvers niet in staat om een competent filmscript af te leveren, want het verhaal rommelt werkelijk aan alle kanten.

Trailer Teenage Mutant Ninja Turtles – Legend Of The Yokai (2014):

Zo doodt Shredder Raphael bijna door op zijn schild te gaan staan, dat even later kogelvrij blijkt. Raphael is ook niet sterk genoeg om zijn broers uit een glazen kooi te redden, waar de andere drie daarna met gemak doorheen springen. Shredder krijgt een nieuw robotpak aangemeten, maar wordt onmiddellijk door Splinter herkend, terwijl de rat hem nog nooit in het op Megatron gelijkende kostuum gezien heeft.

Zulke slordigheden kwamen in de oude tekenfilmserie continu voor, maar voor zulk een miljoenenproductie zou het niet mogen. Daarnaast blijf je met veel vragen achter. Wat is er met Sacks en Karai gebeurd? Heeft April haar baan terug? Waarom krijgt Vernon een sportwagen? Waarom maar één scène met de Party Wagon? Niet te lang over nadenken: je moet Teenage Mutant Ninja Turtles gewoon ondergaan.

Avontuurlijke familiefilm met foute seksgrapjes ten koste van Megan Fox: **

 

Lees onze beoordelingen van alle Turtles-films:

Teenage Mutant Ninja Turtles (1990) | Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret Of The Ooze (1991) | Teenage Mutant Ninja Turtles III (1993) | TMNT (2007) | Turtles Forever (2009) | Teenage Mutant Ninja Turtles (2014)

Reacties

Reacties

6 Comments

  1. Pingback: Retro-Review: Turtles Forever (2009) - Supergeeks .nl

  2. Pingback: Guardians Of The Galaxy verslaan Turtles - Supergeeks .nl

  3. Pingback: Top 5: Hits uit superheldenfilms - Supergeeks .nl

  4. Pingback: Retro-Review: TMNT (2007) - Supergeeks .nl

  5. Pingback: Eerste ontwerpen slechteriken uit tweede Turtles-film - Supergeeks .nl

  6. Pingback: Kaskraker Ninja Turtles in februari op dvd en blu-ray - Supergeeks .nl

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>