Recensie: The Art Of He-Man And The Masters Of The Universe

By  |  0 Comments

Voor een fan van Masters Of The Universe lijkt het kloeke (bijna 400 pagina’s) The Art Of He-Man and the Masters Of The Universe op het eerste gezicht het ultieme kijkje in de keuken van de legendarische franchise. Toch voelt het niet altijd zo aan.

mastershemanMasters Of The Universe is een franchise met vele gezichten. Van de olijke Filmation-tekenfilm, tot de duistere schilderwerken op de speelgoedverpakkingen en reclameposters. En van het robuuste speelgoed uit de jaren ’80 tot de meer recente serie ‘Classics’ die op verzamelaars gericht is, diversiteit troef. Het mooie van de verschillende incarnaties is dat ze ook allen hun eigen charme hebben en elk weer andere dimensies toevoegen aan wat He-Man, dan wel Masters Of The Universe nu eigenlijk is.

Ultieme verzameling
Het via uitgeverij Dark Horse op de markt gebrachte The Art Of He-Man and the Masters Of The Universe geeft een kijkje in de keuken in al die verschillende versies van Masters Of The Universe. Teksten komen van Tim en Steve Seeley en beeldtechnisch wordt zwaar geleund op de archieven van The Power And The Honor Foundation. Laatstgenoemde club fans heeft tot doel om zo veel mogelijk origineel artwork te verzamelen en te archiveren, om zo een ultieme verzameling te komen die nog vele generaties mee kan.

Volledige franchise
Vanuit The Power And The Honor Foundation verscheen enkele jaren al een eigen boekwerk. The Power And The Honor Catalog Volume 1. Deze catalogus richtte zich uitsluitend op (de ontwikkeling van) het speelgoed uit de jaren ’80 en begin jaren ’90 en was daarin zowel tekstueel als qua beeld tamelijk compleet. Dit nieuwe boek dubbelt inhoudelijk vooral beeldtechnisch op meerdere fronten met die eerdere uitgave, maar pakt op zijn beurt wél de volledige franchise aan. Chronologisch van het speelgoed, de minicomics, de tekenfilm, spin-off She-Ra uiteraard, de speelfilm, de ‘new adventures’ uit de jaren ’90, de reboot (speelgoed, strips en tekenfilm) begin deze eeuw en via de Classics eindigend met ‘inspiratiebeeldmateriaal’ voor een eventuele nieuwe versie waarmee de toekomst in wordt gestapt.

AOTMU_12-13

Een overvolle geschiedenisles dus en dat maakt dat er met hinkstapsprongen door die geschiedenis heen wordt gerend. Afhankelijk van je leeftijd, zal je bepaalde segmenten interessanter vinden dan andere, maar alles krijgt ruwweg evenveel aandacht. De makers hebben er nadrukkelijk voor gekozen om het beeldmateriaal het verhaal te laten vertellen. Er zijn diverse interviews in het boek opgenomen met mensen die in een bepaalde fase bij de franchise betrokken waren (van stemacteur Alan Oppenheimer en He-Man acteur Dolph Lundgren, tot Mattel-personeel) maar die blijven helaas vaak in algemeenheden steken en zijn daardoor in de meeste gevallen weinig diepgravend. Dat – in combinatie met een veronderstelde voorkennis die de schrijvers de lezer toedichten – maakt dat je als lezer regelmatig de duiding mist bij wat je ziet.

Kijkboek
Wie daar niet om maalt, houdt een prachtig kijkboek over, waar pagina na pagina de nostalgie vanaf druipt. Zeker het werk van meesterillustrator Earl Norem heeft veel ruimte gekregen. In het midden van het boek staan bijna alle posters die hij ooit verzorgde paginagroot. Prachtig materiaal dat eindelijk eens op mooi formaat beschikbaar is. Wel kan je vraagtekens zetten bij het formaat van het boek. Genoemde posters floreren bij het staande formaat, maar het overgrote deel van met name het oude materiaal is ooit geproduceerd op weids, liggend formaat. De eerder genoemde The Power And The Honor Catalog had daar rekening mee gehouden en dat boek was in liggend ‘oblong’ formaat. Voor met name dat materiaal, kan je beter die uitgave op proberen te sporen. Veel beeldmateriaal wordt in deze nieuwe uitgave namelijk óf afgekapt, óf met een soms wat jammerlijk geplaatste middenvouw over twee pagina’s verspreid. Dat is gezien de kwaliteit van het materiaal soms best spijtig te noemen, want het geheel voelt daardoor ‘gepropt’. Wel heel leuk zijn de diverse schetsen die de totstandkoming van bekende beelden en karakters laten zien.

AOTMU_104-105

Wat dit boek vooral heel goed laat zien, is hoe een franchise zichzelf door de jaren heen aanpast aan de tijd. De premisse blijft hetzelfde, de uitwerking verschuift en dat betekent hier dat de bijna campy uitstraling die Masters Of The Universe (met name door de Filmation-tekenfilm) had in de jaren ’80 er vrijwel volledig is afgeschaafd. Omdat die ontwikkeling zo mooi in beeld is gebracht, is The Art Of He-Man and the Masters Of The Universe absoluut een must voor iedere liefhebber. Het ontbreken van de relevante achtergrondinformatie die bij het beeldmateriaal hoort, maakt echter dat het geheel toch als los zand aanvoelt. ***1/2

Reacties

Reacties

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>