Retro-Review: Fantastic Four – Rise Of The Silver Surfer (2007)

By  |  0 Comments

Supergeeks.nl blaast wekelijks op zaterdag het stof van een oude klassieker voor een retro-review. In deze tegenvallende Fantastic Four-week, pakkenj we ook die andere tegenvaller uit 2007 gewoon eens op.

De vier gemuteerde vrienden en familie uit de eerste Fantastic Four-film zijn terug. Logisch, die film bracht een bulk geld in het laatje en dus zag de studio wel brood in een vervolg. Een vervolg waarmee de tijdsgeest echter volledig werd genegeerd. In een tijd dat de superheldenfilm alleen maar meer duister werd, schoot Fantastic Four in de tweede bioscoopfilm door de uitbundige , kleurrijke kant op. ook al is de premisse enigszins aan de donkere kant.

Wittebroodsweken
Op zich schakelt dit avontuur erg aangenaam heen en weer tussen prikkelende privéperikelen en wereldverwoestende catastrofes. Want als de film van start gaat zijn Mr. Fantastic (Ioan Gruffudd) en onzichtbare vrouw Sue Storm (Jessica Alba) net druk in de weer met hun huwelijksceremonie. Maar ja, als superhelden heb je natuurlijk helemaal geen tijd voor en privéleven en dus wordt het kersverse – en dus wat minder romantisch dan geplande – echtpaar samen met hun twee ‘partners in crimefighting’ direct in een avontuur geworpen waarbij het voortbestaan van de aarde op het spel staat. Vanuit de ruimte komt namelijk de Silver Surfer naar de aarde als voorbode van ‘planeteneter’ Galactus.

Angstig leeg
Uiteraard wordt de achilleshiel van de zilveren surfer gevonden. Om hem te stoppen moeten de krachten van de vier letterlijk en figuurlijk gebundeld worden en moet ook nog eens de samenwerking met aartsvijand Dr. Doom worden gezocht. Terwijl er onderling – toegegeven, soms best aanstekelijk – gekibbeld blijft worden, werkt de film via een verder angstig leeg plot naar de finale toe.

Lastige klus
De speciale effecten zijn ook acht jaar later nog prima in orde, met name het gevecht tussen ‘Human Torch’ Johnny Storm (Chris Evans) en de op dat moment nog zwijgzame Silver Surfer (Doug Jones, stem Laurence Fishburne) is echt een feest voor het oog. Het gebrek aan diepgang is wat de film uiteindelijk de das om doet. Het blijft allemaal een beetje aan de oppervlakte en dat maakt dat de dreiging van de wereldverorberende Galactus bijvoorbeeld nergens echt voelbaar wordt. Als deze film, in combinatie met de nieuwste incarnatie, een ding bewijst is het dat het maken van een geslaagde Fantastic Four-film een erg lastige klus is. Het team is eigenlijk te licht voor een gewichtig plot, maar als ze (te) licht benaderd worden, levert het ook alleen maar eye candy op, zonder dat er ook maar een seconde beklijft. Wie doet het team in de toekomst wel eer aan? **1/2

Reacties

Reacties

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>