Retro-Review: Ghostbusters (1984)

By  |  0 Comments

Supergeeks.nl blaast wekelijks op zaterdag het stof van een oude klassieker voor een retro-review. Deze week Ghostbusters (1984).

ghostbusters-retro-boxWe zijn natuurlijk niet de enige die deze week het stof van de New Yorkse spokenjagers af aan het blazen zijn. Vanwege de 30ste verjaardag van de film, zijn de twee oorspronkelijke Ghostbusters-films opnieuw uitgebracht op blu-ray als combipack. Daarnaast is er een kloeke verzamelaarsbox op de markt gebracht met daarin de films én een beeldje van spook Slimer. Tijd dus om de eerste schijf uit die combipack eens de speler in te jagen en te zien hoe vriendelijk vadertje tijd voor de film is geweest.

We kunnen kort zijn, de tijd is uitermate vriendelijk geweest voor Ghostbusters. Natuurlijk is het een erg typisch product van de jaren ’80, met alle voor hedendaagse begrippen matige speciale effecten van dien. Maar daar stoor je jezelf geen seconde aan en het zijn de droogkomische hoofdrolspelers die daar de reden voor zijn. Bill Murray, Dan Akroyd en Harold Ramis geven gestalte aan drie parapsychologen die na hun ontslag aan de universiteit hun kennis inzetten om als spokenjagers te gaan werken. Hun eerste opdracht in een hotel verloopt boven verwachting, waarna het balletje gaat rollen en de film afstormt op de Apocalyps waarbij oeroude god Gozer – die er uit ziet als een typische jaren ’80 ‘hot chick’ – de mensheid wil vernietigen.

Het verhaal heeft als je er over na gaat denken erg weinig om het lijf. Maar het zijn de hoofdrolspelers die de film dertig jaar na dato met hun droogkomische spervuur aan one-liners overeind houden. Het is moeilijk voor te stellen dat het gros van de rollen eigenlijk voor anderen was bedoeld. Regisseur/producent Ivan Reitman en acteurs/scriptschrijvers Dan Akroyd en Harold Ramis hadden van origine John Belushi in de rol van Dr. Peter Venkman in gedachte. Andere rollen zouden richting olijke bolleboos John Candy en professioneel grote mond Eddie Murphy worden geschoven. Belushi overleed echter in 1982, Candy en Murphy waren verhinderd (laatstgenoemde werkte aan Beverly Hills Cop) en dus schoven Ramis en Akroyd zichzelf de film in, met Bill Murray als vervanger op Belushi’s plek. De rol van Eddie Murphy ging naar Ernie Hudson, een ‘normale’ acteur omdat men bang was dat nóg een komiek in de film het geheel topzwaar zou gaan maken.

Anno 2014 is het ondenkbaar dat andere mensen de rollen zouden spelen. De film laveert continu tussen sciencefiction/fantasy en zelfparodie en het is Bill Murray die in de vorm van zijn leven is. De immer droogkomische acteur steelt de show in elke scène waarin hij verschijnt, met de begin dit jaar overleden Harold Ramis als Dr. Egon Spengler met zijn nerdige rechtlijnigheid als fantastisch evenwicht. Dan Akroyd dondert er als Ray Stanz doorheen, waar Ernie Hudson als Winston Zeddemore een te verwaarlozen maar stiekem het geheel wel uitbalancerende bijdrage levert. Het samenspel, ook met acteurs als Sigourney Weaver en Rock Moranis, maakt dat de film in alle nonsens volledig in balans blijft en een onzinnig concept als Stay Puft Marshmallow Man in de eindstrijd volledig overtuigend de film in gewerkt is.

De blu-ray die ter ere van de 30ste editie is uitgebracht is beeldtechnisch prachtig, maar ook inhoudelijk volgepropt met interessante extra’s. Onder meer Ivan Reitman en Dan Aykroyd – het duo dat nog immer een derde deel probeert te maken – geven nieuwe inzichten en natuurlijk ontbreekt de videoclip bij de legendarische titelsong van Ray Parker Jr. niet. Erg leuk allemaal, maar de film zelf heeft het allemaal niet nodig. Die staat na 30 jaar nog al een huis.
****

Voor de liefhebbers, de blu-ray met beide films er in, is nu uit. Onderstaande box met een beeldje van Slimer verschijnt op 19 november en moet zo’n €105,- gaan kosten. Prijzig geintje!
GB

Reacties

Reacties

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>