Retro-Review: Terminator Salvation (2009)

By  |  0 Comments

Vorige week al hadden we ons portie Terminator wel gehad, maar we bikkelen door. Supergeeks.nl blaast wekelijks op zaterdag het stof van een oude klassieker voor een retro-review en vandaag ronden we de terminator-reeks af met Terminator Salvation uit 2009.

En dat gebeurt echt schoorvoetend, dat moet er wel bij worden gezegd. Als we na een maand Terminator kijken één ding hebben geleerd, is het wel dat deze reeks per deel vermoeiender wordt. Maar goed, deel vier dus. Terminator: Salvation, die ons laat zien hoe het leven er uit ziet na het einde der tijden.

Fel
Want dat was hetgeen we uit deel drie me hebben gekregen. Dat einde, ‘Judgement Day’, is onvermijdelijk. De wereld gaat verwoest worden door computers, robots en machines die de mensheid willen wegvagen. John Connor (gespeeld door Christian Bale ditmaal, die doet dat tamelijk fel) heeft er jarenlang voor gestreden om het te voorkomen. Tevergeefs…

Ergerlijk
In Terminator 1, 2 en 3, maar ook in de tv-serie The Sarah Connor Chronicles is steeds weer te zien geweest hoe er door robots uit de toekomst jacht werd gemaakt op John Connor. De robots blijken – en dat begint wel ergerlijk te worden – toch niet heel efficiënt. Hoewel ze in Terminator Salvation de wereld volledig onder de voet hebben gelopen, is John Connor verdorie nog steeds niet dood. Hoe moeilijk kan het zijn? En als het dan toch zo’n klus is, waarom dan niet gewoon een heel leger moorddadige robots terug in de tijd sturen om hem om zeep te helpen, in plaats van steeds eentje?

Geen invloed
Afijn, dat hele Terminator-universum wordt per film een steeds groter wordende gatenkaas. In dit vierde deel van de reeks heeft regisseur McG de mogelijkheid gehad om een brug te slaan tussen hetgeen hij de kijker presenteert en de eerste film uit ’84. Dat doet hij maar halfslachtig. Een leuke easter egg is dat we een korte verschijning van de enige ‘echte’ Terminator (de jonge T-800, maar dan in digitale vorm, Arnold Schwarzenegger doet zelf niet mee in dit deel) te zien krijgen, maar de regisseur heeft vervolgens doodleuk gemeld dat we dit deel als een film op zich moet zien met niet zonder meer zijn invloed op de eerste drie films.

Prima acteerwerk
Nu is die boodschap ook wel enigszins te verklaren. Juist omdat de film het zonder Schwarzenegger moet doen en de film over een arsenaal effecten beschikt die technisch gezien nog niet op de eerdere drie films losgelaten konden worden, ‘voelt’ het geheel niet echt als een film die in dezelfde reeks thuishoort. Daar staat tegenover dat de al genoemde Christian Bale en Sam Worthington als de dubieuze vreemdeling Marcus Wright met wie Connor te maken krijgt prima acteerwerk afleveren en dat ben je domweg óók niet gewend van een Terminator-film.

Klappertjeskauwgum
Doordat McG de film niet rechtstreeks aan de eerdere drie gekoppeld zegt te hebben (kan natuurlijk altijd een smoes zijn om de gaten te verdoezelen)heeft hij zich artistieke vrijheden kunnen permitteren. Dar haalt ook tegelijk de angel uit de postapocalyptische film, waarin de mensheid al zo goed als is uitgeroeid door Skynet en waarin de en overlevenden met man en macht strijden voor onze planeet. Want als de toekomst toch geen effect heeft op wat er later (tijdreis naar 1984) in het verleden gebeurt, waar doen ze het dan uiteindelijk voor? Maar goed, niet te veel nadenken, want de regie van McG levert ontegenzeggelijk veel spectaculaire actiescènes op en die zijn om van te smullen. Toch voelt het geheel voelt als die klappertjeskauwgum die je vroeger kon kopen. Het knalt even heel erg lekker, maar vervolgens is de smaak er af en blijft er eigenlijk maar weinig over. ***

Reacties

Reacties

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>