Retro-Review: Turtles Forever (2009)

By  |  3 Comments

Supergeeks.nl blaast wekelijks op zaterdagmorgen het stof van oude klassiekers af en kijkt er met een frisse blik naar, om te zien of vroeger écht alles beter was. Deze week Turtles Forever, een tekenfilm uit 2009.

Op 21 augustus verschijnt dan eindelijk de door Michael Bay geproduceerde reboot van het Ninja Turtles-universum, gebaseerd op de strips van Kevin Eastman en Peter Laird. De door Jonathan Liebesman geregisseerde speelfilm bevat vertrouwde elementen uit eerdere incarnaties van de inmiddels dertig jaar oude stripfiguren, maar introduceert ook enkele nieuwe onderdelen aan de uitgebreide mythologie.

De afgelopen weken zijn de eerste drie Turtles-films uit de jaren ’90 en de als opvolger bedoelde cgi-film uit 2007 onder de loep genomen. In 2009 wordt groots het 25-jarige jubileum van de Teenage Mutant Ninja Turtles gevierd. Er verschijnen weer diverse producten van de vier gemuteerde schildpadden in de winkelschappen, waaronder heruitgaven van de eerste Turtle-poppetjes uit 1988 (en Slash uit 1990).

Turtles Forever is in 2009 niet enkel een viering van de jubilerende stripfiguren, maar tevens een eindsignaal. De door 4kids geproduceerde tekenfilmserie komt na zeven seizoenen te vervallen vanwege teruglopende kijkcijfers en Turtles Forever is de grote finale van die serie. De twee jaar eerder verschenen cgi-film was wereldwijd goed voor een omzet van 95 miljoen dollar (meer dan de films uit 1991 en 1993).

Trailer uit 2009:

Laird, wiens Mirage Studios de rechten van de Turtles in handen heeft, verkoopt de franchise naar verluidt voor 60 miljoen dollar. Nickelodeon wordt eigenaar van de Turtles en het bedrijf heeft het kwartet weer helemaal op de kaart gezet dankzij een zeer geestige televisieserie. Het dertigste jubileum van de Turtles is nu al uitbundiger dan het 25e en dan moet de film met Megan Fox nog in de bioscopen verschijnen.

Appeal
Aanvankelijk zou ook Turtles Forever eenmalig in de bioscopen draaien, maar dat gaat op het laatste moment niet door. Turtles Forever heeft dan ook niet de appeal van de eerdere films (Teenage Mutant Ninja Turtles uit 1990, Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret Of The Ooze uit 1991, Teenage Mutant Ninja Turtles III uit 1993 en TMNT uit 2007), maar is specifiek bedoeld voor de allergrootste Turtle-fans.

In de circa anderhalf uur durende tekenfilm ontmoeten de Turtles uit de door Fred Wolf geproduceerde tekenfilmserie (1987-1996) die uit de 4kids-serie (2003-2009), na een confrontatie met Hun en zijn boevenbende Purple Dragons. Hun ontvreemdt mutagenslijm van Donatello ’87, alvorens zelf in een schildpadman te muteren. Het is tevens die Donatello die moeiteloos een benodigde inter-dimensionale poort bouwt.

In het onder de aardkorst verscholen Technodrome ontdekken Shredder en Krang (uit de oude serie) de Turtles uit het paralleluniversum en Shredder gaat opzoek naar een evenbeeld van zichzelf. Hij komt uit bij Shredder uit de 4kids-serie, alias Ch’rell van het buitenaardse Utrom-ras (Krang is gebaseerd op de Utroms uit de originele strip van de Turtles). Ch’rell verbouwt het Technodrome met modernere technologie.

Waarderen
Een leuk concept, al is Turtles Forever moeilijk te waarderen voor wie nooit de 4kids-serie heeft gezien. Onder aanvoering van Laird was de tekenfilmreeks donkerder van toon dan die uit de jaren ’80 en ’90 en de verhaallijnen waren vaak één op één uit de originele strips overgenomen. Wie niet bekend is met deze incarnatie van de hoofdfiguren en terugkerende schurken als Hun en Ch’rell, mist een hoop informatie.

Nu is de 4kids-serie sowieso een aanrader (vooral de eerste drie seizoenen) en je krijgt meer waardering voor de karakters na het zien ervan, zelfs al neemt die serie zichzelf vaak erg serieus. Dat straalt ook af van Turtles Forever, waarin de Turtles uit 1987 worden afgeschilderd als weinig competente, karakterloze en ronduit flauwe karikaturen van hoe we Leonardo, Michelangelo, Raphael en Donatello herinneren.

Dat heeft vooral te maken met het feit dat er niet met dezelfde stemacteurs gewerkt kon worden. De ’87-Turtles klinken daardoor inwisselbaar en dat gaat ten koste van de nostalgie die Turtles Forever wenst op te roepen. De vervangende stemacteurs weten beter om te gaan met Shredder, Krang, Rocksteady en Bebop, al mis je toch de typerende stemmen van James Avery, Pat Fraley, Cam Clarke en Barry Gordon.

Zelfparodie
De ’87-Turtles worden gereduceerd tot een banale zelfparodie. Ze worden door de Turtles uit de zwart-wit strip uit 1984 zelfs als “sell-outs” bestempeld, wat gezien kan worden als Lairds onvrede met de commercie in de hoogtijdagen van Turtlemania. Een leuke terugkerende grap is dat Raphael ’87 zich continu tot de kijkers richt om sarcastische opmerkingen te maken en daarmee Hun compleet van zijn stuk brengt.

Verwijderde scènes uit televisie-uitzending:

De schrijvers van Turtles Forever hebben zich vooral goed verdiept in de relatie tussen Shredder en Krang, die elkaar net als in de originele serie continu proberen af te troeven. De twee wekken sympathie op, vooral wanneer ze inzien dat Ch’rell een gewetenloze psychopaat is. Het is bovenal hilarisch wanneer Shredder (eindelijk!) uit zijn slof schiet tegen Krang en hem probeert te wurgen (maar Krang heeft geen nek).

In de tekenfilm wordt een multiverse geïntroduceerd, waarin de Turtles varianten van zichzelf terugzien (onder meer uit de eerdere films en de Archie Comics). Een mooie kans om meer geliefde karakters eenmalig te laten terugkeren, maar er zit helaas niet meer in dan een afbeelding van de Mighty Mutanimals en een verwijzing naar Slash (gemuteerde Hun). Wel komen Tokka en Rahzar in geüpdate vorm voorbij.

Oordeel van nu:
Terugkijkend is Turtles Forever een vorm van geschiedvervalsing, die jeugdherinneringen van een hele generatie om zeep probeert te helpen door expliciet te verkondigen dat de (destijds) nieuwe Turtles beter, sterker en slimmer zijn dan die kolderieke en cartooneske pizzavreters van vroeger. Ondanks dat de meest geliefde incarnatie van de Turtles in diskrediet wordt gebracht, is die zelfspot erg vermakelijk.

Voor een Daredevil-parodie zijn die Mirage-Turtles wel humorloze eikels: ***

 

Lees onze beoordelingen van alle Turtles-films:

Teenage Mutant Ninja Turtles (1990) | Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret Of The Ooze (1991) | Teenage Mutant Ninja Turtles III (1993) | TMNT (2007) | Turtles Forever (2009) | Teenage Mutant Ninja Turtles (2014)

Reacties

Reacties

3 Comments

  1. Pingback: Recensie: Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) - Supergeeks .nl

  2. Pingback: Retro-Review: TMNT (2007) - Supergeeks .nl

  3. Pingback: Rocksteady en Bebop in nieuwe Turtles-serie - Supergeeks .nl

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>